© 2011 . All rights reserved.

Opinie: Srebrenica

Griekenland staat op het randje van de afgrond. Op Europees niveau staat de financiële huishouding zwaar onder druk. Ondertussen vragen wij ons in Nederland af op welke manier wij een dier dood mogen maken. Met een mes, of met een pin? Wekenlang beheerste het debat het nieuws van de dag.

Op 11 Juli herdenkt men in Srebrenica de val van de enclave. In de meeste kranten niet meer dan een klein berichtje, in de zij-balk van pagina tien. Onder algemeen of buitenlands nieuws.
In het journaal zal ’s avonds kort een reportage volgen. Globaal, over alle duizenden slachtoffers die er vielen. En hoe het kabinet Kok II aftrad.

Ik kan mij daar boos over maken. Heel erg boos.
Voor de meeste Nederlanders is Srebrenica slechts een ver van mijn bed show. Iets waar Nederlanders bij betrokken waren, en wat niet helemaal goed is gegaan. Een enkeling zal er nog het woord ‘volkerenmoord’ aan toevoegen. Maar zonder de lading die het zou moeten hebben.

Duizenden mensen zijn daar, onder het oog van ‘in vrede verkerend’ Europa de dood in gedreven. Door een tiran die niet gestopt is.
Een handje vol Nederlandse militairen dat daar de vrede wel eens eventjes zou moeten bewaren. Een handjevol Nederlanders dat in de openbare opinie vaak een twijfelachtig rol toebedeeld krijgt. De rol van medeverantwoordelijke, of slachtoffers. Terwijl de werkelijke slachtoffers dood zijn, en de daadwerkelijk verantwoordelijke de mannen en vrouwen in de politiek zijn, die zagen, hoorden en niet ingrepen.

In welk geschiedenis boek lezen onze kinderen over de genocide? In welk boek lezen zij over de moord op een volk, die sterk doet denken aan die twee eerdere goed gedocumenteerde oorlogen?

Het wordt tijd dat Nederland écht gaat beseffen wat er in Srebrenica gebeurd is. Het wordt tijd wat wij onze kinderen gaan vertellen dat alle landen van de wereld, en de Europese in het bijzonder, niet in staat zijn geweest om een gevaarlijke gek te stoppen. Tijd dat wij vertellen dat duizenden mensen zijn vermoord, omdat wij één man geen halt wisten te roepen.

 

One Comment

  1. Floris

    Mooie text en ik ben het ook met je eens. Wel vind ik dat die ene man natuurlijk en als eerste verantwoordelijk is voor die gruweldaden, maar dat er ook nog anderen zijn die daar voor moeten worden aangesproken.

    Dat doet er niets aan af dat het bewustzijn van Nederland en de Nederlanders wel heel marginaal is. Dat je daar aandacht voor vraagt vind ik volkomen terecht!