© 2011 . All rights reserved.

De Liefde

Een jaar geleden las ik het voor het eerst. Door een paar gebeurtenissen deze week, kwam het plots weer naar boven. Ik vind het schitterend. (Meer uitleg onderaan)

Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen – had ik de liefde niet,

ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal.

Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen,
al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen – had ik de liefde niet, ik zou niets zijn.
Al verkocht ik mijn bezittingen omdat ik voedsel aan de armen wilde geven,

al gaf ik mijn lichaam prijs en kon ik daar trots op zijn – had ik de liefde niet,
het zou mij niet baten.

De liefde is geduldig en vol goedheid.
De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid.
Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan, ze verheugt zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid.

Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze.

De liefde zal nooit vergaan.
Profetieën zullen verdwijnen, klanktaal zal verstommen, kennis verloren gaan
want ons kennen schiet tekort en ons profeteren is beperkt.
Wanneer het volmaakte komt zal wat beperkt is verdwijnen.

Toen ik nog een kind was sprak ik als een kind, dacht ik als een kind,
redeneerde ik als een kind. Nu ik volwassen ben heb ik al het kinderlijke achter me gelaten.

Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog.
Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen,
zoals ik zelf gekend ben.

Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie,
maar de grootste daarvan is de liefde.

Boven staand gedicht komt uit de Bijbel, 1 corinthiers 13, versie 1 tot en met 13, de Nieuwe Bijbelveratling. Niet dat ik zelf gelovig ben, of leef met de bijbel. Maar ik vind het een schitterend gedicht. Een lofzang aan de liefde, een ode aan de liefde.

Het afscheidt van de man/vriend/collega die mij dit voor het eerst liet lezen (hij zet zijn carrière elders voort), riep direct dit gedicht bij mij boven. Na de openlijke liefdesverklaring van een andere vriend, wilde ik deze lofzang maar eens op internet neerzetten.

One Comment

  1. Joeri van Spijk

    Prachtig gedicht. Ik heb het nog nooit eerder gehoord of gelezen. Bedankt!

Geef een reactie

Your email address will not be published.
Required fields are marked:*

*